Sakinlerimiz, aynı zamanda dostlarımızdır. Yıllarca süren çok güçlü bağlar kurarız. Ne yazık ki, bazen ayrılmak zorunda kalırız. Bu ayrılıklar herkes için hüzün doludur. Geriye ise yaşanan güzel günlerin unutulmaz hatıraları kalır.

Hüzün ve Özlemle

Teşekkür ediyorum,
Çok emeğiniz var annemde. Kendini iyi, mutlu ve değerli hissetti 3 yıl boyunca.
Her görüşmemizde derdim ona “Ne şanslıyız değil mi anne? Böyle bir evimiz var, böyle terasımız, böyle manzaramız, böyle de bir bahçemiz…” Hep onayladı beni, kah başıyla, kah sözüyle.
Emek kalitesi, bakış açısı değeri, bakım ve tedavi yüksekliği, yer ve çevre güzelliği gibi özellikler bir arada zaten ender buluşabilecek ölçütlerken bir yandan da annemi ve tüm sakinlerinizi ailenizin en değerli üyesi gibi neşe ve coşkuyla sevebilmeniz kolay açıklanabilir ya da normalleştirilebilir bir olgu değil benim için.
Siz annemi neredeyse benim kadar nasıl sevebildiniz?
Teşekkür ederim.
Ancak aile içi ilişkilerde verilebilecek manevi destekler vererek sizi ailem gibi hissetmemi nasıl sağlayabildiniz?
Teşekkür ederim.
Ve bilhassa tüm çalışanlara, teknik ekibe yüreğimin derinliklerinden teşekkür ediyorum. Elleri yürekleri dert görmesin.
İyiliklerle görüşmek üzere…

Banu Altınay Güntekin