Doğal Yaşam ve Demans

Demanslı bireylerin ve bakıcılarının doğal yaşam hakkındaki fikirleri derin farklılıklar gösteriyor

Demans Hastaları ve bakıcılarıyla yapılan bir ankette karşılaşılan sonuçları sizlerle paylaşmak istedik.
Artan kanıtla dayanarak doğal yaşamın Demans hastaları üzerindeki etkilerini şöyle üç gruba ayırabiliriz
1. Daha Güçlü Duygusal Durum; Doğal yaşam stres, öfke, ajitasyon ve depresyon gibi semptomların azalmasında etkili olmaktadır. Spesifik olarak doğal yaşam insanların hayatla daha bağlantılı olduklarını hissettirmektedir.
2. Gelişmiş Fiziksel Sağlık; Doğal yaşam, uyku düzenini korumakta, yeme düzeninin iyi bir şekilde sürmesini sağlamaktadır. Kas dokusu ve cilt sağlığını da olumlu yönde etkilemektedir. Doğal yaşama geri dönen Demans hastalarında bellek ve dikkate dayalı iyileşmeler olduğu rapor edilmiştir.
3. Refah Duygusu; Alzheimer ve Demans hastaları daha bağımsı hissetmekte, benlik saygıları yükselmekte, güven ve aidiyet hisstmektedirler.
Anketin sonuçları değerlendirildiğinde demans hastalarının bir amaç duygusu sunan açık hava etkinliklerine katılmaya motive oldukları görülmektedir. Ayrıca yanlarında başka insanlarında olduğu etkinliklerle yalnız olduklarından çok daha fazla ilgiliydiler.
Ancak şok edici bir şekilde, bakıcı ailelerin %83’ü doğal hayatta geçirilecek zamanın yakınlarını kötü etkileyeceğini düşünüyorlardı. Oysa Demans hastalarının sadece %20 bu keyfi çıkarmaya uygun olmadığını düşünüyordu.
Bu anketten elde edilen bazı bulgular
1. Demans hastaları için bildikleri mekanları değiştirmek her zaman karmaşa yaratır. Ancak halka açık parklar ve bahçeler, su bulunan yerler ile açık alanlar onlar için bu karmaşaya sebep olmamakta ve onların iyi hissetmesine olanak sağlamakta
2. Demans ve Demans’ın yanında başka rahatsızlıkları bulunan tüm bireyler dahil olmak üzere yürüyüş, yaban hayatı izleme, tipik olarak kuşları izleme gibi etkinliklerde olay yerine daha fazla dahil olmaktadırlar. Buralarda yaşadıkları “bir şeyler oluyor” hissi ve onlara “gitmeleri için bir sebep” veriyor
3. Ulaşım, doğal alanlara erişimi mümkün kılan veya engelleyen en sık belirtilen faktör. Bazı hastalar; evlerinde araba olduğunu ancak aile onu yalnız bıraktığında yatak odasında tıkılı kaldığını ifade etti. Diğerleri hangi otobüsleri kullanacaklarını bilmediklerini ve bunun endişe verici olduğunu belirtti. Diğer ana engeller güven eksikliği ve “beni götürecek biri” idi.

Bu anket gerçek yaşam deneyimlerini, korkuları ve potansiyel engelleri içermesi açısından önemli sonuçlar vermiştir. Demans hastalarına kıyasla, bakıcıların bakış açılarını da görmek ilgiçtir.
Şu anda demansı olan birisine bakıyorsanız, yukarıdaki tüm raporu okumanız önerilir. Ardından, tartışmayı evinizde açın. Açık hava etkinlikleri hastanın yaşam kalitesini iyileştirir mi? Sevdiğiniz biri ne tür engellerle karşı karşıya? Bunların üstesinden nasıl gelebilirsiniz?
Bu tartışmayı yaparken demans hastalarının bu gezilere katılabilecek durumda ve buna istekli olduğunu unutmayınız.